ویژگیهای نقاشی کودکان
کودکان معمولاً در یک سالگی مداد در دست میگیرند و به جای خط کشیدن با آن بر روی کاغذ میکوبند بنابراین نمیتوانند اثری بر جای گذارند. در ۱۸ تا ۲۰ ماهگی بهطور کامل موفق به خط کشیدن میشوند.
خطخطی کردن برای بچههای ۱۸ ماهه بسیار مفید است چرا که ماهیچههای کوچک بدن آنها زودتر ورزیده میشود و کودک رابطه میان احساسات درونی و حرکات بیرونیاش را تمرین میکند.
تکامل نقشنگاری در کودکان طی پنج مرحله صورت میگیرد: ۱. اثر یا خط نامشخص؛ ۲. خط مشخص یا اشکال هندسی درهم؛ ۳. طرح یا در کنار هم قرار گرفتن چند شیء؛
خطهای افقی قبل از خطوط عمودی ظاهر میشوند ولی بهطور کلی در مرحله اول، کودک خطوطی در جهتهای مختلف رسم میکند خواه بهصورت افقی و عمودی و یا دایرهای.
در دو سالگی خطوط دایرهای و زاویهدار ظاهر میشوند. در سن دو و نیم سالگی با بیشتر شدن قدرت عضلانی، هنگام ترسیم خط، مراقب است تا از محدوده معین خارج نگردد. او به دلخواه خود چندین حرکت را تکرار میکند تا اینکه نخستین خطنگاری او که از چندین حلقه تشکیل شده به دست آید؛ و بالاخره خطهای فنری شکل ظاهر میشود.
در فاصله دو تا سه سالگی، کودک به ساخت اشکال روی میآورد. اولین شکلها، بهصورت بعلاوه (+)، ضربدر (*)، دایرههای اولیه، مثلث و مربع هستند که به تدریج، کودک شروع به ترکیب آنها میکند.
در سه سالگی خطنگاری کودک دیگر فقط برای لذت بردن از حرکت نیست، بلکه مایل است احساسات درونی خود را نشان دهد. بنا به نظریه اشولر هائویک، کودک در سه سالگی خطوط عمودی را بیش از خطوط افقی رسم میکند زیرا بیانگر اظهار وجود کودک است.کودک سه ساله میتواند، دایره و یا فضای بسته و نیز شکلهای مربع و مستطیل رسم کند. در اواخر سه سالگی شروع به کشیدن اشکالی میکند که شبیه خانه و یا خورشید است. در چهارسالگی خطنگارههای او کاملتر میشود در این سن، شمایی از آدمک نمایان میشود و کودک مرحله خطخطی کردن را پشت سر میگذارد و وارد مرحله تمثیلی میشود.
در سن چهار و نیم سالگی کودک بدن آدمک را میکشد. در سن پنج سالگی آدمک علاوه بر چشمها، بینی و دهان دارای بازو و پا نیز هست.
در سن شش سالگی آدمکی که رسم میکند دارای گردن و دو دست هم هست که در انتهای بازو قرار گرفته است.
کودکی که در نقاشیهایش تصویر دارای حرکت را معرفی میکند، معمولاً فردی باهوش و فعال و از همسالانش اجتماعیتر است.
یکی از طرق بیان حرکت در نقاشی، نمایش تصویر به حالت نیمرخ است.
